Zażalenie na postanowienie

Prokuratura Rejonowaul. Słoneczna 1234-500 Zakopane

Zakopane, dnia 15 marca 2024 r.

w Zakopanem

Wojskowy Sąd Okręgowyw Krakowieza pośrednictwemWojskowego Sądu Garnizonowegow Krakowie

Sygn. akt PR 123/24dotyczy Sygn. akt WSG 456/23

ZAŻALENIE

Prokuratora Rejonowego ul. Słoneczna 12 w Zakopanem na postanowienie Wojskowego Sądu Garnizonowego w Krakowie z dnia 20 lutego 2024 r. (Sygn. akt WSG 456/23) w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości rzeczowej i miejscowej sądowi powszechnemu I. na podstawie art. 35 § 3 k.p.k., art. 425 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 646 k.p.k. zaskarżam powyższe postanowienie w całości na niekorzyść oskarżonego Jana Kowalskiego;

II. na podstawie art. 427 § 1 oraz art. 438 pkt 1 k.p.k. postanowieniu temu zarzucam:- obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 12 k.k. polegającą na wydzieleniu z czynu ciągłego zachowań mających miejsce po zwolnieniu oskarżonego z czynnej służby wojskowej i przekazaniu sprawy w tym zakresie sądowi powszechnemu, podczas gdy więź łącząca zachowania oskarżonego decydująca o jedności czynu, nie dopuszcza w ogóle możliwości ich oddzielnego rozpoznania;

III. podnosząc powyższe, na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. i 437 § 2 k.p.k.

wnoszę o:uchylenie zaskarżonego postanowienia

UZASADNIENIE:

Starszy szeregowy rezerwy Jan Kowalski został oskarżony o to, że w nieustalonych dniach w okresie od stycznia 2022 r. do grudnia 2023 r. w Krakowie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co najmniej dwudziestokrotnie udzielił szeregowemu Adamowi Nowakowi środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 100 gramów, osiągając korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 2000 zł, to jest o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.

W toku postępowania przygotowawczego ustalono, że Jan Kowalski został zwolniony z czynnej służby wojskowej w dniu 15 lipca 2023 r.

Na posiedzeniu w dniu 20 lutego 2024 r. Wojskowy Sąd Garnizonowy w Krakowie wyłączył ze sprawy materiały dotyczące czynu z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnionego przez oskarżonego po zwolnieniu ze służby wojskowej i stwierdzając swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy w tym zakresie, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k., przekazał ją do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Krakowie jako właściwemu miejscowo i rzeczowo.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarzucone oskarżonemu Janowi Kowalskiemu przestępstwo sprzedaży środków odurzających, ujęte w konstrukcję czynu ciągłego, zostało częściowo popełnione po zwolnieniu oskarżonego z czynnej służby wojskowej. W związku z tym, że po 15 lipca 2023 r. Jan Kowalski był już osobą cywilną, Sąd uznał, że w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny.

Powyższe postanowienie jest nietrafne i w sposób oczywisty narusza prawo materialne, tj. art. 12 k.k.

Sąd w sposób nieuprawniony zastosował w tej sprawie art. 649 § 1 k.p.k, który reguluje kwestię właściwości Sądu Wojskowego, gdy elementem łączącym jest osoba sprawcy. Zgodnie z art. 649 § 1 k.p.k., jeżeli sprawca przestępstwa podlegającego orzecznictwu sądów wojskowych popełnił także przestępstwo podlegające orzecznictwu sądów powszechnych, a przestępstwa pozostają ze sobą w takim związku, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga ich łącznego rozpoznania, rozpoznaje łącznie sąd wojskowy. Z treści tego przepisu wynika jednoznacznie, że ma on zastosowanie jedynie, gdy sprawca popełnił co najmniej dwa przestępstwa, a co najmniej jedno z nich podlega orzecznictwu sądów wojskowych.

Tymczasem oskarżonemu zarzucono popełnienie jednego przestępstwa o charakterze czynu ciągłego określonego w art. 12 k.k.

W tej konkretnej sprawie czyn ciągły składa się z szeregu zachowań oskarżonego dokonanych przez niego w czasie pełnienia czynnej służby wojskowej, jak i po zwolnieniu z tej służby. Osobno oceniane zachowania te wyczerpują znamiona przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Jednakże z uwagi na to, że sprawca działał w wykonaniu z góry powziętego zamiaru - udzielał środków odurzających regularnie tej samej osobie - innemu żołnierzowi, w krótkich odstępach czasu - co miesiąc, uznano, że zachowanie to stanowi jeden czyn w znaczeniu prawnym (art. 12 k.k.).

W tym stanie rzeczy wydzielenie przez Sąd fragmentu czynu i przekazanie w tym zakresie sprawy do rozpoznania było niezasadne, gdyż więź łącząca poszczególne zachowania oskarżonego decydująca o jedności czynu, nie dopuszcza w ogóle możliwości ich oddzielnego rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe, wnoszę jak w sentencji.

Prokurator Rejonowyul. Słoneczna 12w ZakopanemAnna Wiśniewska

Załączniki:Odpis zażalenia.