Wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowania
- Prawo
karne
- Kategoria
wniosek
- Klucze
areszt śledczy, brutalne czyny, materiał dowodowy, prokurator, przestępstwo, recydywa, szkodliwość społeczna, tymczasowe aresztowanie, uzasadnienie, wniosek, środek zapobiegawczy
Wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowania jest dokumentem składanym przez organy ścigania w celu czasowego pozbawienia wolności podejrzanego w trakcie trwania postępowania karnego. Wniosek musi zawierać uzasadnienie konieczności zastosowania środka zapobiegawczego oraz informacje dotyczące przestępstwa i dowodów na jego popełnienie.
Zamość, dnia 22.03.2024
Sygn. akt II K 123/24
Sąd Rejonowy w Zamościu
Wydział II Karny
WNIOSEK
prokuratora o zastosowanie tymczasowego aresztowania
Jan Kowalski - prokurator Prokuratury Rejonowej w Zamościu po zapoznaniu się z materiałami w sprawie II K 123/24, prowadzonej przeciwko Adamowi Nowakowi i Pawłowi Wiśniewskiemu, działając na podstawie art. 249§1 k.p.k., art. 250 § 2 i 2a k.p.k. oraz art. 258 § 1, § 2 i § 3 k.p.k.,
wnosi
o zastosowanie tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy.
wobec Adama Nowaka, s. Jana i Anny z d. Kowalskiej, ur. 15.05.1980 w Lublinie, zameldowanego na pobyt stały w Zamościu przy ul. Kosynierów 12, legitymującego się dowodem osobistym nr ABC123456, wydanym w dniu 10.10.2015 przez Prezydenta Miasta Zamość, PESEL - 80051501234 - zatrzymanego w dniu 20.03.2024 o godz. 22:00 (zob.: k. 12-15) podejrzanego o to, że:
I. w dniu 15.03.2024 w Zamościu, działając wspólnie i w porozumieniu z Pawłem Wiśniewskim, dokonał pobicia Marka Zielińskiego poprzez uderzenie pięścią w twarz, bicie krzesłem po ciele oraz uderzenie w głowę niebezpiecznym przedmiotem w postaci szklanej butelki od piwa, w wyniku czego pokrzywdzony na skutek ciosów pięścią i butelką doznał urazu głowy oraz rany ciętej powłok głowy nad lewym uchem, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia u Marka Zielińskiego na czas nieprzekraczający 7 dni, zaś sposób działania sprawców naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu - przy czym Adam Nowak czynu tego dopuścił się w okresie 2 lat od odbycia w czasie od 10.01.2010 do 10.01.2015 i od 15.02.2016 do 15.02.2018 kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Lublinie w sprawie III K 55/12 za przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. i z art. 197 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., tj. o przestępstwo z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 159 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;
II. w dniu 16.03.2024 w Zamościu uderzył butelką w twarz Annę Kowalską, powodując u niej uraz głowy, ranę ciętą na lewym policzku, ranę ciętą okolicy czołowej lewej oraz otarcia naskórka na lewym ramieniu, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia u pokrzywdzonej na czas nieprzekraczający 5 dni, przy czym sposób działania sprawcy naraził Annę Kowalską na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu - przy czym Adam Nowak czynu tego dopuścił się w okresie 2 lat od odbycia w czasie od 10.01.2010 do 10.01.2015 i od 15.02.2016 do 15.02.2018 kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Lublinie w sprawie III K 55/12 za przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. i z art. 197 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., tj. o przestępstwo z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zb. z art. 160 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;
III. w dniu 17.03.2024 w Zamościu groził Markowi Zielińskiemu wywiezieniem "do lasu" i pobiciem, przy czym groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k.;
IV. w dniu 20.03.2024 w Zamościu naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji, asp. szt. Krzysztofa Jankowskiego, poprzez odpychanie go i chwytanie za ręce podczas realizacji przez funkcjonariusza obowiązku służbowego w postaci zatrzymania podejrzanego, tj. o przestępstwo z art. 222 § 1 k.k.
UZASADNIENIE
Adam Nowak podejrzany jest o dokonanie wyżej wymienionych przestępstw. Zgromadzony materiał dowodowy, przede wszystkim w postaci przesłuchań świadków (w tym w szczególności czynności okazań, które zdołano wykonać do tej chwili, gdzie z całkowitą pewnością rozpoznali podejrzanego jako głównego sprawcę co do czynów nr I i II), w wysokim stopniu uprawdopodobnia popełnienie wszystkich przestępstw przez podejrzanego (zob.: k. 15-20, k. 21-25, k. 26-30, k. 31-35, k. 36-40, k. 41, k. 42-45, k. 46-50, k. 51-55). Pośrednio potwierdza to także pozostały materiał dowodowy, w tym dokumentacja lekarska i opinie biegłego - lekarza sądowego (zob.: k. 56, k. 57, k. 58-60, k. 61-65) oraz inne dokumenty (zob.: k. 66, k. 67-70, 71-75, k. 76-80). Podejrzany złożył wyjaśnienia (zob.: k. 81-85, k. 86-90), które jednak w świetle pozostałego materiału dowodowego prokurator uznaje za nieprawdziwe. W szczególności brak jest podstaw do kwestionowania spójnych i logicznych zeznań wszystkich świadków (zwłaszcza co do czynów I, II i III). Nie ma żadnych sygnałów wskazujących, by mogły być one uzgodnione odmiennie od przebiegu zdarzeń. Co do czynów opisanych w pkt III i IV również wersja Adama Nowaka, zdaniem Prokuratury, jest niewiarygodna. Podejrzany musiał doskonale wiedzieć, że pozostaje w zainteresowaniu Policji i najprawdopodobniej jest poszukiwany, czego najlepszym potwierdzeniem jest próba zastraszenia Marka Zielińskiego.
W ocenie Prokuratury niezbędne jest zastosowanie wobec Adama Nowaka najsurowszego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Przede wszystkim zachodzi obawa, iż pozostając na wolności, podejrzany natychmiast ukryje się przed organami ścigania. Tym bardziej że został zatrzymany w związku z nieprzebywaniem pod stałym adresem zamieszkania, a nadto przy tej czynności podjął nieskuteczną próbę ucieczki przed funkcjonariuszami Policji, jak też usiłował ukryć swoją tożsamość (zob.: k. 91, k. 92, k. 93, k. 94, k. 95, k. 96, k. 97). Podkreślić trzeba również, iż nadal na wolności pozostaje, w nieustalonym miejscu, drugi współsprawca czynu pobicia, Paweł Wiśniewski (zob.: k. 98, k. 99, k. 100), co grozi skontaktowaniem się Adama Nowaka z wymienionym i podjęciem matactwa procesowego, tak w postaci kontaktu z pokrzywdzonymi i świadkami, jak przede wszystkim dalszego uzgadniania wyjaśnień. Zauważyć nadto należy, iż żaden z podejrzanych nie zgłosił się dobrowolnie na Policję, celem wyjaśnienia okoliczności zdarzenia, mimo że bezspornie musieli mieć świadomość, iż stosowne postępowanie jest wdrożone przez organy ścigania. Rodzi to przesłanki tymczasowego aresztowania zawarte w art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.
Po drugie, najsurowszy czyn zarzucony podejrzanemu zagrożony jest karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, a biorąc pod uwagę działanie w warunkach recydywy specjalnej prostej - zachodzi wysokie prawdopodobieństwo wymierzenia podejrzanemu surowej kary. Wyczerpuje to samodzielną przesłankę tymczasowego aresztowania sformułowaną w art. 258 § 2 k.p.k.
Po trzecie, biorąc pod uwagę agresywny, brutalny sposób działania podejrzanego w niniejszej sprawie i charakter popełnionych przestępstw, a także ustalenie co do poprzedniej karalności Adama Nowaka (rozbój z użyciem niebezpiecznego narzędzia oraz zgwałcenia zbiorowe w warunkach ciągu przestępstw - zob.: k. 101-105, k. 106-110), związanej z odbyciem wieloletniej kary pozbawienia wolności, istnieje poważna, uzasadniona obawa, iż podejrzany ponownie dopuścić się może na wolności przestępstwa przeciwko życiu lub zdrowiu. Tym bardziej że w dniu 18.03.2024 groził Markowi Zielińskiemu ponownym pobiciem. Tym samym również treść art. 258 § 3 k.p.k. przemawia w ustalonych okolicznościach niniejszej sprawy za osadzeniem podejrzanego w areszcie śledczym.
Zasadne jest zatem pozbawienie wolności podejrzanego na okres 3 miesięcy, albowiem istnieją ustawowe, jak i faktyczne ku temu przesłanki, a zważyć nadto należy, iż czyny których podejrzany się dopuścił - co w wysokim stopniu jest uprawdopodobnione - są zachowaniami o wysokiej szkodliwości społecznej. Wnioskowany 3-miesięczny okres izolacji powinien pozwolić na zakończenie postępowania, jak również czas stosowania tego środka - wobec wagi zarzuconych przestępstw i działania w warunkach recydywy - pozwala przypuszczać, iż kara orzeczona wobec podejrzanego w postępowaniu jurysdykcyjnym nie będzie łagodniejsza niż dolegliwość wynikająca dla Adama Nowaka z tymczasowego aresztowania.
W tej sytuacji wnioskuję jak w sentencji.
Jan Kowalski
prokurator
Prokuratury Rejonowej w Zamościu
Załącznik: akta sprawy II K 123/24
Zastosowanie tymczasowego aresztowania ma na celu zapobieżenie ucieczce podejrzanego, zatarciu śladów przestępstwa lub utrudnieniu postępowania karnego. Decyzja o aresztowaniu podejrzanego podejmuje sąd na podstawie wniosku organów ścigania oraz po wysłuchaniu opinii osoby podejrzanej i jej obrońcy.